शरीरधर्म

खूप सुंदर कथानक आहे स्वाती फार नशीबवान आहे की तिला निनाद सारखा मित्र भेटला या जगात अमित खूप आहेत पण निनाद एकही नाही

खरं सांगायचं म्हणजे मी आजपर्यंत ज्या काही कथा, कविता वाचल्यात त्यातून तूमची ही कथा अगदिच उच्च स्थानावर आहे, म्हणजे काय सांगू सर शब्दच नाहीयेत काही....मी एखाद्या लहानश्या कथा कवितेला ही एवढा मोठा अभिप्राय देते पण ईथे मी खरंच निशब्द झालेय,काय स्टोरी होती शब्दांत नाही सांगू शकणार...निनाद...! खरंच काय पात्र होतं त्याचं unbelievable,,,,समोरुन आलेल्या संधीचे सोने करणारे खूप असतात हो, पण प्रत्येकजण निनाद होऊ शकेल का???? निनाद निनाद काय बोलणार आता त्याच्याबद्दल, खरंच म्हणूनच कदाचित स्वाती मरणाच्या दारात उभी असताना ही त्यालाच भेटण्यासाठी थांबली होती पण शेवटी नशीब...नुसतं ह्रदय स्पर्शून नाही सरळ ह्रदय भेदून आत शिरणारं लिखाण आहे तूमचं,,,,खरंच कौतुकास्पद...hats of you boss... keep it up

कथेचा विषय उत्तम त्याहून त्याची मांडणी उत्तम. या कथेतील निनाद या पात्राला माझा सलाम. आजच्या जगात नैतिकता खूपच ढळत चाललेली आहे. जो तो क्षणिक सुखा मागे धावतो आहे. लोकांनी कथेतून निनादचा आदर्श घ्यावा. प्रेम होणे याला वयाचे बंधन नाही पण प्रेमात वयानुसार आणि परिस्थितीनुसार मनावर कोणते बंधन हवे हे निनादने दाखवले. स्त्री असून स्वातीचा तोल ढळला पण पुरुष असून निनादने तिला व स्वतः ला सावरले. प्रत्येक वेळी अशा बाबतीत पुरुषच चुकीचा असतो या गोष्टीचे खंडण केले या कथेतून त्यामुळे सिद्धार्थ सरांना माझा सलाम...